Palestra 5-6/2006
Elaborated by Janusz Grodziński, advocate (Jelenia Góra)
WAŁBRZYCH CHAMBER: The jubilee of XXXth anniversary dedicated to the Wałbrzych – Jelenia Góra Bar Chamber
Idea zorganizowania jubileuszu 30-lecia istnienia Adwokatury Wałbrzyskiej powstała w trakcie Zgromadzenia Izby w październiku 2004 roku. Podjęta została uchwała, że obchody jubileuszu połączone zostaną ze Zgromadzeniem Izby w roku następnym i w ten sposób w odświętnych i uroczystych nastrojach obradowaliśmy w dniu 1 października 2005 r. w salach zamku Czocha koło Lubania, malowniczo położonym nad jeziorem o tej samej nazwie. Obiekt ten jest jednym z najpiękniejszych zabytków architektonicznych Dolnego Śląska, mającym swoją bogatą historię sięgającą od Średniowiecza do czasów współczesnych, w szczególności okresu II wojny światowej. Tu rozgrywały się zdarzenia historyczne o wręcz sensacyjnym przebiegu, co prezentuje w swoich programach i książkach Bogusław Wołoszański, a w kinie utrwalił obraz zamku film pod tytułem „Gdzie jest generał”. Historia skarbu ostatniego właściciela zamku do dzisiaj rozpala wyobraźnię licznych jego poszukiwaczy.
Rozpoczęcie jubileuszowych uroczystości poprzedziła działalność komitetu organizacyjnego, który pracował pod kierunkiem niżej podpisanego w składzie: adw. adw. Małgorzata Gruszecka, Wojciech Biegański, Bogdan Maria Herdach i Bartosz Łuć. Przygotowano Kronikę XXX-lecia Adwokatury Wałbrzysko-Jeleniogórskiej, w której przedstawiona została historia Izby, sylwetki wiodących postaci w samorządzie adwokackim oraz pełne zestawienie członków organów samorządu Izby w całym okresie jej istnienia.
Powstanie Izby Wałbrzyskiej zapoczątkowane zostało uchwałą Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie z 14 czerwca 1975 r. o utworzeniu nowych izb adwokackich. Było to wynikiem ówczesnej reformy administracyjnej kraju i powstania 24 Izb, do których również dołączyła Izba Wałbrzyska skupiająca palestrę z ówczesnego województwa wałbrzyskiego i jeleniogórskiego w liczbie 158 adwokatów i 7 aplikantów. W dniu 8 lipca 1975 r. Dziekan Rady Adwokackiej we Wrocławiu dr Zygmunt Ziemba powołał adwokata Mariana Kuskowskiego, członka Zespołu Adwokackiego w Jeleniej Górze, na pełnomocnika organizującego Izbę Adwokacką w Wałbrzychu. W dniu 15 listopada 1975 r. odbyło się pierwsze Zgromadzenie Delegatów Izby Wałbrzyskiej, na którym adw. Marian Kuskowski został wybrany jej pierwszym Dziekanem.
Dziekan Marian Kuskowski był pierwszoplanową postacią adwokatury dolnośląskiej w tamtych czasach. W okresie od 1959 do 1970 roku był wicedziekanem Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu. Jego talenty organizacyjne, rzetelność oraz wielkie doświadczenie samorządowe sprawiły, że pierwsza kadencja ORA w Wałbrzychu pod jego kierownictwem wykazała wysoki poziom zorganizowania i kompetencji. Z osobą Dziekana Kuskowskiego wiąże się nie tylko historia samorządu adwokackiego, ale również duża część historii Polski, w tym ziemi jeleniogórskiej. Po okresie aktywnej działalności w ruchu oporu (był. m.in. żołnierzem Armii Krajowej w 27. Dywizji Wołyńskiej AK) i zakończeniu działań wojennych został wpisany na listę adwokatów Izby warszawskiej, a następnie 18 grudnia 1945 r. przeniósł się do Jeleniej Góry, gdzie wykonywał zawód do 1980 roku. W powojennej rzeczywistości adwokat Marian Kuskowski włączył się aktywnie w działalność społeczną, starannie omijając te sfery, które miały bezpośrednie związki z polityczną stroną ówczesnego życia. Ukoronowaniem aktywności społecznej Dziekana była jego działalność w NSZZ Solidarność od momentu strajków sierpniowych w 1980 roku. Był doradcą Regionu Jeleniogórskiego NSZZ Solidarność, zdobywając uznanie i wysoki autorytet wśród działaczy związku w tamtym okresie. W dniu 13 grudnia 1981 r. został internowany, będąc – według naszej wiedzy – najstarszą osobą spośród internowanych osób w kraju. Po zwolnieniu Dziekana z internowania, w wyniku szeroko zakrojonej akcji środowiska adwokatów i prawników Dolnego Śląska, mieszkanie jego było miejscem naszych spotkań z nim, podczas których długo dyskutowaliśmy o mrocznych aspektach ówczesnej rzeczywistości, nie tracąc przy tym optymizmu i humoru, czym zarażał nas zawsze Gospodarz, który pomimo tak ciężkich przejść odznaczał się pogodą ducha i zawsze dobrym nastrojem. Do legendy adwokatury dolnośląskiej oraz posiedzeń Naczelnej Rady Adwokackiej przeszły artystyczne dokonania adw. Mariana Kuskowskiego, który był uzdolnionym twórcą wierszy, kupletów i tekstów piosenek, śpiewanych z wielkim kunsztem scenicznym podczas spotkań towarzyskich i w częściach nieoficjalnych posiedzeń NRA. Dziekan Marian Kuskowski odszedł od nas 25 czerwca 1988 r.,pozostając w pamięci palestry dolnośląskiej jako człowiek bezkompromisowy, o wszechstronnych zainteresowaniach, wychowawca wielu pokoleń młodzieży prawniczej, znakomity adwokat, niezapomniany organizator i pierwszy Dziekan Izby Wałbrzyskiej.
Późniejsza historia naszej Izby to trudne lata osiemdziesiąte, przez które bezboleśnie przeprowadził adwokaturę wałbrzysko-jeleniogórską następny Dziekan adw. Stanisław Baranowski, kierujący nią do października 1989 roku. Talenty organizacyjne, a przede wszystkim koncyliacyjny charakter oraz dyplomatyczne umiejętności sprawiły, że Dziekan Baranowski umiejętnie i z taktem prowadził Izbę wśród raf życia politycznego i społecznego tamtego okresu. Niestety, Dziekan Stanisław Baranowski nie doczekał obchodów rocznicowych. Zdążył jeszcze udzielić wywiadu zamieszczonego w rocznicowej Kronice i w kilka dni później zmarł niespodziewanie, pozostawiając po sobie pustkę. Będziemy go wspominać jako pogodnego i życzliwego człowieka oddanego korporacyjnej idei.
Następni Dziekani to adw. Tadeusz Roczniak i adw. Grzegorz Janisławski, którzy na przemian realizowali wspólnie z kolegami zasiadającymi w organach Izby pracę organiczną adwokatury Izby, ukierunkowaną między innymi na podnoszenie poziomu zawodowego adwokatów poprzez organizację szkoleń zawodowych. Cieszą się one dużym zainteresowaniem wśród ościennych Izb z racji wysokiego poziomu merytorycznego oraz dobrej organizacji i towarzyszących im udanych imprez towarzyskich. Należy wspomnieć o zaangażowaniu i dużym wkładzie osobistym adw. Tadeusza Roczniaka w nadanie nowego wystroju wyremontowanym i odnowionym pomieszczeniom siedziby ORA w Wałbrzychu w trakcie jego kadencji.
Na obchody Jubileuszu przybyli liczni przedstawiciele samorządu adwokackiego w Polsce z prezesem Naczelnej Rady Adwokackiej Stanisławem Rymarem na czele. Zaszczycili nas również swoją obecnością prezes Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu Marian Gruszczyński oraz członkowie kierownictw sądów i prokuratur z Dolnego Śląska. Dziekan zaprzyjaźnionej Izby wrocławskiej adw. Henryk Rossa podkreślił w swojej laudacji ścisłe związki oraz współpracę obu Izb z Dolnego Śląska. Uczczono kilkunastu seniorów adwokatów, wręczając im stosowne pamiątki na tę okazję. Wszyscy uczestnicy jubileuszowych uroczystości otrzymali pamiątkowe wydawnictwo obrazujące 30-letnią historię Izby wałbrzyskiej, zawierające oprócz części wspomnieniowej i kronikarskiej liczne zdjęcia z życia zawodowego i towarzyskiego koleżanek i kolegów podczas wspólnych imprez szkoleniowych, sportowych i rekreacyjnych. Bal w uroczystych i nastrojowych salach zamku Czocha był ostatnim akcentem obchodów 30-lecia Izby wałbrzyskiej. Zabawa trwała do rana, a duchy starego zamczyska nie mogły wyjść z podziwu dla kondycji i formy jego uczestników.
Rozpoczęcie jubileuszowych uroczystości poprzedziła działalność komitetu organizacyjnego, który pracował pod kierunkiem niżej podpisanego w składzie: adw. adw. Małgorzata Gruszecka, Wojciech Biegański, Bogdan Maria Herdach i Bartosz Łuć. Przygotowano Kronikę XXX-lecia Adwokatury Wałbrzysko-Jeleniogórskiej, w której przedstawiona została historia Izby, sylwetki wiodących postaci w samorządzie adwokackim oraz pełne zestawienie członków organów samorządu Izby w całym okresie jej istnienia.
Powstanie Izby Wałbrzyskiej zapoczątkowane zostało uchwałą Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie z 14 czerwca 1975 r. o utworzeniu nowych izb adwokackich. Było to wynikiem ówczesnej reformy administracyjnej kraju i powstania 24 Izb, do których również dołączyła Izba Wałbrzyska skupiająca palestrę z ówczesnego województwa wałbrzyskiego i jeleniogórskiego w liczbie 158 adwokatów i 7 aplikantów. W dniu 8 lipca 1975 r. Dziekan Rady Adwokackiej we Wrocławiu dr Zygmunt Ziemba powołał adwokata Mariana Kuskowskiego, członka Zespołu Adwokackiego w Jeleniej Górze, na pełnomocnika organizującego Izbę Adwokacką w Wałbrzychu. W dniu 15 listopada 1975 r. odbyło się pierwsze Zgromadzenie Delegatów Izby Wałbrzyskiej, na którym adw. Marian Kuskowski został wybrany jej pierwszym Dziekanem.
Dziekan Marian Kuskowski był pierwszoplanową postacią adwokatury dolnośląskiej w tamtych czasach. W okresie od 1959 do 1970 roku był wicedziekanem Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu. Jego talenty organizacyjne, rzetelność oraz wielkie doświadczenie samorządowe sprawiły, że pierwsza kadencja ORA w Wałbrzychu pod jego kierownictwem wykazała wysoki poziom zorganizowania i kompetencji. Z osobą Dziekana Kuskowskiego wiąże się nie tylko historia samorządu adwokackiego, ale również duża część historii Polski, w tym ziemi jeleniogórskiej. Po okresie aktywnej działalności w ruchu oporu (był. m.in. żołnierzem Armii Krajowej w 27. Dywizji Wołyńskiej AK) i zakończeniu działań wojennych został wpisany na listę adwokatów Izby warszawskiej, a następnie 18 grudnia 1945 r. przeniósł się do Jeleniej Góry, gdzie wykonywał zawód do 1980 roku. W powojennej rzeczywistości adwokat Marian Kuskowski włączył się aktywnie w działalność społeczną, starannie omijając te sfery, które miały bezpośrednie związki z polityczną stroną ówczesnego życia. Ukoronowaniem aktywności społecznej Dziekana była jego działalność w NSZZ Solidarność od momentu strajków sierpniowych w 1980 roku. Był doradcą Regionu Jeleniogórskiego NSZZ Solidarność, zdobywając uznanie i wysoki autorytet wśród działaczy związku w tamtym okresie. W dniu 13 grudnia 1981 r. został internowany, będąc – według naszej wiedzy – najstarszą osobą spośród internowanych osób w kraju. Po zwolnieniu Dziekana z internowania, w wyniku szeroko zakrojonej akcji środowiska adwokatów i prawników Dolnego Śląska, mieszkanie jego było miejscem naszych spotkań z nim, podczas których długo dyskutowaliśmy o mrocznych aspektach ówczesnej rzeczywistości, nie tracąc przy tym optymizmu i humoru, czym zarażał nas zawsze Gospodarz, który pomimo tak ciężkich przejść odznaczał się pogodą ducha i zawsze dobrym nastrojem. Do legendy adwokatury dolnośląskiej oraz posiedzeń Naczelnej Rady Adwokackiej przeszły artystyczne dokonania adw. Mariana Kuskowskiego, który był uzdolnionym twórcą wierszy, kupletów i tekstów piosenek, śpiewanych z wielkim kunsztem scenicznym podczas spotkań towarzyskich i w częściach nieoficjalnych posiedzeń NRA. Dziekan Marian Kuskowski odszedł od nas 25 czerwca 1988 r.,pozostając w pamięci palestry dolnośląskiej jako człowiek bezkompromisowy, o wszechstronnych zainteresowaniach, wychowawca wielu pokoleń młodzieży prawniczej, znakomity adwokat, niezapomniany organizator i pierwszy Dziekan Izby Wałbrzyskiej.
Późniejsza historia naszej Izby to trudne lata osiemdziesiąte, przez które bezboleśnie przeprowadził adwokaturę wałbrzysko-jeleniogórską następny Dziekan adw. Stanisław Baranowski, kierujący nią do października 1989 roku. Talenty organizacyjne, a przede wszystkim koncyliacyjny charakter oraz dyplomatyczne umiejętności sprawiły, że Dziekan Baranowski umiejętnie i z taktem prowadził Izbę wśród raf życia politycznego i społecznego tamtego okresu. Niestety, Dziekan Stanisław Baranowski nie doczekał obchodów rocznicowych. Zdążył jeszcze udzielić wywiadu zamieszczonego w rocznicowej Kronice i w kilka dni później zmarł niespodziewanie, pozostawiając po sobie pustkę. Będziemy go wspominać jako pogodnego i życzliwego człowieka oddanego korporacyjnej idei.
Następni Dziekani to adw. Tadeusz Roczniak i adw. Grzegorz Janisławski, którzy na przemian realizowali wspólnie z kolegami zasiadającymi w organach Izby pracę organiczną adwokatury Izby, ukierunkowaną między innymi na podnoszenie poziomu zawodowego adwokatów poprzez organizację szkoleń zawodowych. Cieszą się one dużym zainteresowaniem wśród ościennych Izb z racji wysokiego poziomu merytorycznego oraz dobrej organizacji i towarzyszących im udanych imprez towarzyskich. Należy wspomnieć o zaangażowaniu i dużym wkładzie osobistym adw. Tadeusza Roczniaka w nadanie nowego wystroju wyremontowanym i odnowionym pomieszczeniom siedziby ORA w Wałbrzychu w trakcie jego kadencji.
Na obchody Jubileuszu przybyli liczni przedstawiciele samorządu adwokackiego w Polsce z prezesem Naczelnej Rady Adwokackiej Stanisławem Rymarem na czele. Zaszczycili nas również swoją obecnością prezes Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu Marian Gruszczyński oraz członkowie kierownictw sądów i prokuratur z Dolnego Śląska. Dziekan zaprzyjaźnionej Izby wrocławskiej adw. Henryk Rossa podkreślił w swojej laudacji ścisłe związki oraz współpracę obu Izb z Dolnego Śląska. Uczczono kilkunastu seniorów adwokatów, wręczając im stosowne pamiątki na tę okazję. Wszyscy uczestnicy jubileuszowych uroczystości otrzymali pamiątkowe wydawnictwo obrazujące 30-letnią historię Izby wałbrzyskiej, zawierające oprócz części wspomnieniowej i kronikarskiej liczne zdjęcia z życia zawodowego i towarzyskiego koleżanek i kolegów podczas wspólnych imprez szkoleniowych, sportowych i rekreacyjnych. Bal w uroczystych i nastrojowych salach zamku Czocha był ostatnim akcentem obchodów 30-lecia Izby wałbrzyskiej. Zabawa trwała do rana, a duchy starego zamczyska nie mogły wyjść z podziwu dla kondycji i formy jego uczestników.
