Stały współpracownik „Palestry”, autor cyklu esejów pt. „Procesy artystyczne” Marek Sołtysik wydał ostatnio kolejną książkę - „Czułość i podniecenie”, powieść (Oficyna Wydawnicza „Agawa”, Warszawa 2009, ss. 470).

O tej najnowszej, czytanej przed drukiem, powieści Marka Sołtysika pisał, podkreślając jej walory etyczne, znakomity poeta i krytyk Leszek Szaruga: „…dominacja wątków osobisto-intymnych narzuca narracji podnoszącej kwestie społeczne i polityczne dystans, dzięki któremu ważne stają się mechanizmy rządzące realiami peerelowskiej rzeczywistości, a nie kwestie ‘rozliczeń i porachunków’ […]”.

Wybitny powieściopisarz Piotr Wojciechowski zauważył: „chwilami ma się pewność, że książkę pisze nie Marek Sołtysik, a sam Kraków nocnych ulic artystycznych kawiarni, wypełnionych widmami twórców i dzieł malarskich, pracowni na poddaszach. Niełatwo jest podsumować chłodną recenzją ten wielki tekst, który ma rozmiary solidnej powieści, a rozedrganiem, napięciem przypomina młodzieńczy poemat…”

Autor, który w „Czułości i podnieceniu” przedstawił rzeczywistość ostatniego sześćdziesięciolecia – Polskę miasteczek i metropolii, ślad nowojorskiej tragedii WTC - wchodząc w historię, a także wyobraźnią wybiegając w przyszłość, kierował się sugestią zaprzyjaźnionego tłumacza Klausa Staemmlera: „Powieść, która może mnie porwać, musi być z brzucha, a nie z głowy”.